Aşağıdaki şiiri Nietszche'nin sevgilisi Salome'ye yazıdğı mektuplardan birinde dile getirdiği söylenmektedir. Ancak internette bu konuda çeşitli tartışmalar vardır. Kimisi mektuplarda böyle bir şiir geçmediğini bu şiirin Nietszche'ye ait olmadığı söyleniyor, kimisi de bu şiirin Nietszche'ye ait olduğunu söylüyor. Aynı zamanda şiiri Şebnem Ferah'ta söylemiş. Şiir gerçekten çok güzel, işte o şiir.


Öyle bir hayat yaşadım ki,
Cenneti de gördüm, cehennemi de
Öyle bir aşk yasadim ki
Tutkuyu da gördum, pes etmeyi de
Bazıları seyrederken hayatı en önden
Kendime bir sahne buldum oynadım
Öyle bir rol vermişler ki
Okudum okudum anlamadım
Kendi kendime konuştum bazen evimde
Hem kızdım hem güldüm halime
Sonra dedim ki ' soz ver kendine '
Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin
Uçmayi seviyorsan, duşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan, yalnizca hayati seyredersin
Öyle bir hayat yaşadim ki, son yolculukları erken tanıdım
Öyle cok değerliymiş ki zaman
Hep acele etmem bundan,
Anladım...

gerçekten çok güzel bir şiir, böyle tartışmaları ben de duymuştum.

Şu aralar Cengiz Erşahin'in Gerçek Sır isimli kitabını okuyorum ve aynen şöyle bir paragraf geçiyor.

"Başarısızlığa, ancak başarmayı denediyseniz, uğrayabilirsiniz. Başarı için başarısızlık riskini göze almalısınız. Nietzsche'nin dediği gibi; "Uçmayı istiyorsan, düşmeyi bileceksin." "

Nietzsche'nin bu sözünü duyunca, bu konuyu burada okuduğumu anımsadım ve paylaşmak istedim.

aslında şiirin Nietzsche'ye ait olma olasılığı bence çok fazla.

Ben aslında bu şiirin Friedrich Nietzsche'ye ait olduğuna inanıyorum. Çünkü hem felsefik bir şiir hem de Nietzsche'nin Üstinsan kavramına uyuyor düşüncesindeyim.

İnsan bir iptir ki hayvanla üstinsan arasına gerilmiştir. Uçurumun üstünde bir ip. Tehlikeli bir geçiş, tehlikeli bir yolculuk, tehlikeli bir geriye bakış, tehlikeli bir ürperiş ve duraksayış.